وَوَسْعُهُ بَيْتَهُ وَبَكى عَلى خَطيئَتِهِ وَسَلِمَ النّاسُ مِنْ يَدِهِ وَلِسانِهِ « 1 » . على عليه السلام مىفرمايد : عيسى بن مريم فرمود : خوشا به حال كسى كه ، سكوتش فكر و نظرش عبرت و جاى در خانه‌اش داشته باشد و بر گناهانش گريه كند و مردم از دست و زبانش سالم باشند . قالَ الكاظِمُ عليه السلام لِهُشامِ بْنِ الْحَكَمِ : يا هُشامُ ! الصَّبْرُ عَلَى الْوَحْدَةِ عَلامَةٌ عَلى قُوَّةِ الْعَقْلِ فَمَنْ عَقَلَ عَنِ اللّهِ اعْتَزَلَ أهْلَ الدُّنيا وَالرّاغبينَ فيها وَرَغِبَ عِنْدَ اللّهِ وَكانَ اللّهُ أنيسَهُ فِى الوَحْشَةِ وَصاحِبَهُ فِى الْوَحْدَةِ وَغِناهُ فِى الْعيلَةِ وَمُعِزَّهُ مِنْ غَيْرِ عَشيرَةٍ يا هُشامُ قَليلُ الْعَمَلِ مَعَ الْعِلْمِ مَقْبُولٌ مُضاعَفٌ وَكَثيرُ الْعَمَلِ مِنْ أهْلِ الْجَهْلِ مَرْدُودٌ « 2 » . امام كاظم عليه السلام به هشام فرمود : اى هشام ! پايدارى بر تنهايى علامت قدرت عقل است ، كسى كه نسبت به حضرت حق متعهد است از اهل دنيا و عاشقان نسبت به آن دورى مىگزيند و به آنچه نزد خداست رغبت نشان مىدهد و خداوند در وقت وحشت در تنها ماندن از اهل دنيا انيس او و در وحدت رفيق اوست ، حق تعالى سرمايهء او در تنگدستى و عزت او بدون عشيره است ، اى هشام ! عمل كنم و اندك در صورت معرفت داشتن به چند برابر ارزشش قبول است و بسيارى عمل با جهل و نادانى مردود است . در اين روايت بسيار مهم دقت كنيد كه امام كاظم عليه السلام منظور از عزلت را ، خانه‌نشينى و جدايى مطلق از مردم نمىداند ، بلكه منظور از عزلت و كناره‌گيرى ، عزلت از اهل دنيا و راغبان نسبت به آن است ، يعنى آن دسته از مردم كه غرق در

--> ( 1 ) - الخصال : 1 / 295 ، حديث 62 ؛ بحار الأنوار : 67 / 109 ، باب 49 ، حديث 6 . ( 2 ) - عدة الداعى : 233 ؛ بحار الأنوار : 67 / 111 ، باب 49 ، حديث 14 .